Samen vertragen. Samen terug naar jezelf.
We leven in een wereld waarin we voortdurend ‘aan’ staan. We bewegen van het ene naar het andere, zorgen voor anderen, houden alle ballen in de lucht en nemen maar weinig tijd om stil te staan bij wat er werkelijk in ons leeft.
Samen vertragen betekent voor mij bewust uit die stroom stappen. Even niets moeten. Niet voortdurend bezig zijn met wat er van je verwacht wordt, maar ruimte maken om opnieuw te voelen: Hoe gaat het eigenlijk met mij? Wat heb ik nodig? Waar verlang ik naar?
In mijn begeleiding vormt de natuur een belangrijke plek. Door samen naar buiten te gaan, te vertragen en opnieuw contact te maken met de natuurlijke omgeving, ontstaat er ruimte om ook dichter bij jezelf te komen. De rust van de natuur, het contact met planten en dieren en het ritme van de seizoenen kunnen uitnodigen om uit je hoofd te komen en meer te landen in je lichaam.
Ik werk holistisch en lichaamsgericht. Dat betekent dat we niet alleen kijken naar je gedachten en verhalen, maar ook naar wat je lichaam vertelt, wat je voelt en wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Door te vertragen kan er ruimte ontstaan om stil te staan bij wat misschien al langere tijd om aandacht vraagt.
Mijn achtergrond als psychologe vormt daarbij een waardevolle basis. Ze brengt psychologische kennis en verdieping in een begeleiding waarin verbinding, natuur, lichaam en vertraging centraal staan.
Samen creëren we een plek waar je even mag loskomen van de buitenwereld en opnieuw kunt thuiskomen bij jezelf.
Want soms hoef je niet harder te zoeken naar wie je bent.
Soms mag je vooral vertragen om jezelf weer te kunnen voelen.
Voor wie?
Voor wie verlangt naar rust, ruimte en meer verbinding met zichzelf.
Misschien herken je jezelf hierin:
Je staat eigenlijk voortdurend ‘aan’. Je hoofd blijft maar doorgaan en zelfs wanneer je tijd hebt om te rusten, lukt het niet altijd om echt tot rust te komen.
Je bent gewend om voor anderen te zorgen, rekening te houden met wat anderen nodig hebben en veel verantwoordelijkheid te dragen. Daardoor blijft er maar weinig ruimte over voor jezelf.
Misschien merk je dat je weinig tijd neemt om stil te staan bij wat je voelt. Er is altijd wel iets dat moet gebeuren. En wat er onderweg in jou gebeurt, krijgt weinig tijd om verwerkt te worden.
Of misschien voel je dat je steeds verder verwijderd raakt van jezelf. Je weet niet meer zo goed wat jij nodig hebt, waar jijnaar verlangt of wat voor jou belangrijk is.
Samen vertragen is er voor jou als je bewust uit de drukte wilt stappen.
Als je behoefte hebt aan een plek waar niets hoeft, waar je mag vertragen en waar er ruimte is om opnieuw naar binnen te keren.
We maken tijd om te voelen, te luisteren en te ervaren. Naar je lichaam. Naar je emoties. Naar wat er onder de oppervlakte leeft. En naar de signalen die je misschien al een tijdje probeert te negeren.
In verbinding met de natuur ontstaat er ruimte om opnieuw verbinding te maken met jezelf.
Voor wie verlangt naar meer rust.
Meer bewustzijn.
Meer zelfvertrouwen.
Meer voelen wat klopt voor jou.
Om uiteindelijk niet alleen meer tijd te hebben voor jezelf,
maar je ook weer meer thuis te voelen in jezelf.
